لیست کتاب های عرفان

در تفاوت علم و عرفان باید گفت که علم درباره کلیات و عرفان درباره جزییات است. برای مثال علم آن است که بدانی عالم خالقی دارد که مبدا و مرجع همه است، اما عرفان آن است که بدانی این خالق، ذات مجهول کامل بی نیازی است که روح و جسم به او نیازمندند و نگهبان همه عالم ها و کرات است و هرچه در هرجا روی دهد به نظر و اراده اوست و شریک به خود نمی پذیرد و معارض ندارد. «عرفان نامه» اثر عباس کیوان قزوینی (۱۳۱۷-۱۲۴۰) بر اساس نسخه خطی کتاب، مقابله و حروف چینی شده و با مقدمه هایی از رشید یاسمی و نورالدین چادرهی و نوشتاری از مرحوم حسین صدرایی به چاپ رسیده است. در حاشیه کتاب نیز معانی لغات دشوار و ماخذ آیات و روایات درج گردیده است. کتاب در ۱۴ فصل تنظیم شده و عناوین برخی از فصول بدین قرار است: فرق عرفان با علم و حکمت؛ عرفان صفت بنده است نه خدا؛ تقسیم عرفان به علمی و عملی؛ معانی وحدت وجود؛ دوزخ و بهشت؛ تناسخ؛ بقا در روح انسانی؛ اثبات توحید؛ جذب و سلوک؛ و عرفان عملی.

نویسنده در این کتاب به بررسی پیوند عرفان و علم فیزیک جدید پرداخته و از این رهگذر منظره ای جدید از عالم و ساختار زیرین از دنیای مادی را به تصویر کشیده است. از این رو در گام نخست از کتاب تغییر جهان بینی از منظر«ناظر شریک» بررسی شده است. در این بررسی از نظر فیزیک جدید، آگاهی حاوی یک «ساختار ساز واقعیت» است. یعنی نوعی ساز وکار فیزیولوژی عصبی که از لحاظ روحی و روانی بر خود واقعیت تاثیر می گذارد. سپس مدل های ماده و فضایی که فیزیک جدید ارایه داده، تشریح شده است. آن گاه دیدگاه های فیزیک جدید درباره زمان مطرح و به دنبال آن از «مخروط نور» سخن به میان آمده است. در ادامه به ماهیت زمان در فیزیک جدید پرداخته شده و پس از آن همانندی های عرفان باستانی هند، یعنی «تانترا» با فیزیک جدید ترسیم گردیده است. در پایان، سخنان عارفان درباره مکانیزم «ساختار ساز واقعیت» و چگونگی رسیدن به آن از طریق هشیاری آگاهانه تبیین شده است. همچنین در پایان کتاب کیهان شناسی ای که نتیجه پیوند عرفان و فیزیک جدید می باشد به تفصیل توضیح داده شده است.

مساله خود در معارف بشری از مسایل بنیادی و پیچیده علوم انسانی است. هدف اساسی ادیان الهی کشف اسرار خودی و رساندن آدمی به مقام شامخ خود است. بدین جهت خودشناس ترین انسان یعنی حضرت امیرالمومنین (ع) می فرماید: خودشناسی سودمندترین شناخت هاست. بنابراین خودشناسی به دلیل عظمت و اسرار بی نهایت خود ضمن این که از اهمیت بسزایی برخوردار است، بسیار دشوار و ارزشمند می باشد. از این رو آیات و احادیث و آثار اندیشمندان اسلامی مملو از مسایل خودشناسی است. اقبال لاهوری به عنوان یک متفکر اسلامی که اسلامیت او پایه تفکرات اوست به تاسی از نصوص دینی به بررسی این مساله در آثار خود، خصوصا در کلیات اشعار فارسی اش پرداخته است. برای ارزیابی میزان اهمیت مساله خود و خودی در منظر اقبال همین بس که هیچ کدام از شاعران به اندازه وی به این مساله از ابعاد مختلف نپرداخته اند. نگارنده در کتاب حاضر، تلاش می کند تا با پرداختن به شرح افکار اقبال و اظهار اسرار خودی و رمز بیخودی گامی دیگر در کشف اسرار اقبال بردارد.

صحیح
شماره اشتباه
دسته بندی