Paused...
    عکاسی بی هوا: رویکردی نامتعارف در عکاسی خیابانی

    ۲۸,۰۰۰ تومان

     

    ۱۱۶

    رقعی

    چاپ ۱

    کتاب پرگار
    نویسنده توماس لوتارد,پویا پرهامی,روزبه ملکی
    شابک ۹۷۸۶۰۰۹۶۸۰۹۲۴
    کد دیویی ۷۷۹
    فایل صوتی
    فایل الکترونیکی

    عکاسی بی هوا: رویکردی نامتعارف در عکاسی خیابانی

    عکاسی کاندید که در کتاب حاضر تحت عنوان عکاسی بی هوا به آن پرداخته شده، شکلی از عکاسی است که عکاس در آن به موضوعات انسانی خود نزدیک می شود و پیش از آنکه افراد واکنشی خودآگاه به دوربین نشان دهند، تصویر آن ها را به ثبت می رساند. عکاسی بی هوا که اغلب در عکاسی خیابانی نمود می یابد، از حدود دهه ۱۹۳۰ وجود داشته و جایگاه خود را در عکاسی خیابانی معاصر تثبیت کرده است. کتاب «عکاسی بی هوا» توسط فردی نیمه حرفه ای آماتور نوشته شده است. «لوتارد» ادعا می کند رویکرد او نسبت به عکاسی، رویکردی نامتعارف است. عکاسی بی هوا به شکل کلاسیک، معمولاً در طول تاریخ بر روی افراد سرشناس تمرکز کرده است تا به واسطه آن مخاطب بیشتری را مجذوب خود کند. اما لوتارد با عکاسی از عامه مردم از این قید خارج شده است و تصاویر ثبت شده از رفتارهای روزمره را در اختیار مخاطبان خود، یعنی همان سوژه های عکس هایش، قرار می دهد. او برای عکاسی ارزش مادی قائل نیست و به عکس به عنوان یک اثر ستودنی نمی نگرد؛ بلکه بیشتر در جست و جوی راهی برای پایداری ارتباط انسان و حتی برقراری این ارتباط قطع شده، در سطح گسترده است. شاید به این منظور باشد که او علاوه بر عکس هایش تجربیات خود را نیز در اختیار مخاطب قرار می دهد، مخاطبی که با گسترش روزافزون عکاسی دیجیتال، قادر به ثبت هر چه دقیق تر اطراف خود می باشد و آنچه لوتارد از او می خواهد نیز همان به نمایش گذاشتن و بازگرداندن تصاویر ثبت شده به جامعه است. احتمالا عکاسی خیابانی در ایران هم مانند سایر کشورها با نگرشی دوگانه روبروست؛ گروهی این گرایش از عکاسی را می پذیرند و مشغول به فعالیت می شوند، گروهی آن را رد کرده و ضدارزش می خوانند. اما اینکه در جامعه ما کدام یک از این دو رویکرد، جریان غالب شود، به همت جامعه عکاسان بستگی دارد و هنوز قابل پیش بینی نیست. مطمئناً با گشایش این مجرا در جریان عکاسی روز ایران، زمینه مطالعه و تحقیق درباره نمود این نوع عکاسی در فرهنگ و مناسبات اجتماعی و ژورنالیستی خواهد بود. بنابراین مشاهده اینکه عکاسی خیابانی و بطور ویژه عکاسی بی هوا در فرهنگ کشورمان پذیرفته شده یا به عنوان ضدفرهنگ شناخته خواهد شد، خالی از لطف نیست. کتابی که در دست دارید به بهانه عکاسی خیابانی ولی با هدف نگاهی دوباره به زندگی و تدبر در آن ترجمه شده است و اینکه انسان ها با تمام تمایزاتی که برای همدیگر قائل شده اند، بیشتر از آنکه قابل تصور باشد به یکدیگر شباهت دارند. به زبان ساده عکاسی خیابانی روایتگر شباهت ها است.

    کتب دیگر انتشارات کتاب پرگار
    کتب مرتبط
    صحیح
    شماره اشتباه
    دسته بندی